Waar schaduw uit de bomen valt

Shari Van Goethem, Edward Hoornaert

2024, Uitgeverij P

In deze bundel wordt Eden omzichtig benaderd als een metafoor voor de condition humaine in al haar complexiteit. De gedichten raken aan een ideaal dat ooit bestond of misschien nooit bestaan heeft, leggen schuld en onschuld in de weegschaal, werpen schaamte op om die te bezweren, zetten de mogelijkheid van een volmaakte eenheid op het spel.

Eden licht in deze bundel op als zowel een plaats van troost als een bron van conflict, waar het heilige en het wereldse, het ideale en het werkelijke voortdurend in elkaar overlopen. De gedichten zijn niet alleen geïnspireerd door het scheppingsverhaal en andere oude mythes maar ook door hedendaagse ervaringen en inzichten. Ze proberen een brug te slaan tussen het archetypische en het persoonlijke, tussen het verleden en het heden, en tussen hoop en desillusie.

Waar schaduw uit de bomen valt is een poging de gelaagdheid van Eden bloot te leggen, de tuin als een dynamisch landschap-in-beweging verder te laten leven: niet als een statische plaats waar alles volmaakt en perfect is, maar als een ruimte waarbinnen het mogelijk is de mens een plaats toe te kennen ten overstaan van een wereld voortdurend in verandering. Als een onvolkomen ideaal dat voortdurend onze verbeelding voedt.

109 pagina's

Weten welke huid je aan moet

Edward Hoornaert

2023, Uitgeverij P

Een mens is geen machine die zich volgens een blinde werktuiglijkheid voortbeweegt. Wie dit gelooft, gaat voorbij aan de intelligente levendigheid en energie van het menselijk lichaam, miskent het lichaam als mogelijke leidraad. Wat wij voor het bewuste denken van de mens aanzien, is vaak het resultaat van een proces dat eerder al onder het oppervlak van het bewustzijn in gang werd gezet. Het zich bewust worden van wat (her)geboorte, groei, seksualiteit, extase, vermoeidheid, pijn, lijden en eindigheid voor ons betekenen is afhankelijk van de lichamelijke gewaarwording ervan. Maar ook van de ervaringen van de mensen die ons omringen. De mens is op die manier een samenhang van levende wezens waarbinnen elk van ons een plaats moet innemen. Om die daarna weer in vraag te stellen.

Deze bundel is een zoektocht naar een precair evenwicht. Ontregelt en genereert. Brengt leegte in beeld om tot vervulling te komen. Dooft het licht om het vuur weer in handen te krijgen. Roept via oorlog op tot vrede, appelleert aan de herder in elk van ons, buigt nood tot noodzaak. Zet de toekomst op het spel om de toekomst te vrijwaren. Is hunkeren naar het leven tegen de achtergrond van vergankelijkheid.

64 pagina's

Wij vreemden

Edward Hoornaert

2016, Kleinood & Grootzeer

Op een bezwerende toon registreert Edward Hoornaert de ontwrichtende symptomen van vervreemding tegen de achtergrond van onze sterfelijke natuur. De bal stuitert almaar minder hoog tot hij uiteindelijk komt stil te liggen, de zwaartekracht van de dood is spelbreker bij uitstek. Onderweg verliezen wij almaar meer aan weerstand. De gedichten in 'Wij vreemden' zijn evenveel pogingen het hunkerende leven tegen het licht van de dood te houden. Hierdoor kan bij momenten meteen ook de indruk van de omgekeerde beweging ontstaan, namelijk het scheppen van dood tegen de achtergrond van het leven. Het leven wordt in die zin één en al anticiperen op de dood. De gedichten meteen ook een antidotum tegen de eindigheid inherent aan het leven.

43 pagina's