Grote Gevoelens

Jan M. Meier

2020, P Uitgeverij

[FLAPTEKST] In de bundel Grote gevoelens vaart de liefde voorbij. Ze kaatst tussen euforie en wanhoop, wens en waan, verlangen en vervulling, tussen beeld en verbeelding, dans en stilstand, monoloog en gesprek.

Jan M. Meier schrijft over de romantische liefde, maar ook over de ‘eenzaam uitgelepelde leugen’. Met woorden in witte letterloze leegtes meet hij zijn geliefde galactische proporties aan. Tussen spel en martelgang verknipt hij haar tot honderden flardjes, met de geur van potlood als weerloos wapen en de scherpe haken van herinnering. In de lange gang gevloerd, gekromd als een komma voor een onbekend zinsverband tekent zich een route af als van Parijs naar Rotterdam.

Dan kantelt het: maanwit aan haar hemels lichaam draait hij de ochtend open, neemt een bad in de dampkring van haar adem. Reikhalzende ogen lijken op stelten te lopen. Woorden zijn kostbaar als luchtbellen onder water. En zie: ‘de aarde bedekt de hemel’.

De metaforen spiegelen de wisselende emoties, maar zitten tegelijk vol kleine verschuivingen die het romantische totaalbeeld ondergraven of nuanceren.

De schilderijen van Evelien Sergeant creëren beelden die aansluiting vinden bij de beeldtaal van de bundel: vervoering en pijn in vele variaties.

80 pagina's

Tekenen

Jan M. Meier

2018, P Uitgeverij

[RECENSIE] 'Alle gedichten hangen aan elkaar, versterken elkaar. Jan M. Meier is een componist. Hij schildert en maakt muziek met woorden, hij danst en vliegt met behulp van beelden en alliteraties, met paradoxen en binnenrijmen. Net zoals in een symfonie, wat letterlijk ‘samenklank’ betekent, waarin de afzonderlijke instrumenten opgaan in een geheel, is dit een compositie die bestaat uit vier delen die elk een thema exposeren, maar de harmonie van het geheel versterken.' Hilde Keteleer in Poëziekrant (2019, 1).

64 pagina's

Engelenspoor

Jan M. Meier

2017, Uitgeverij P

[FLAPTEKST] In de bundel Engelenspoor duiken de gevederde geesten overal op. Zij zijn niet zozeer hemelse wezens, maar staan symbool voor aardse zaken als afscheid en dood. Die delicate thema’s weet de dichter op een ontroerende wijze te verwoorden. Tussendoor slaat hij soms een iets lichtere toon aan en speelt hij met de afwisseling tussen het hoge en het lage. Zo komt een engel ‘aangevlogen in een handig zelfbouwpakket’. 

Jan M. Meier speelt schijnbaar moeiteloos met taal. Er gebeurt in zijn werk altijd iets spannends, niet alleen op het niveau van de gedichten, maar ook op dat van de cycli en de bundel als geheel.  Hij vindt verborgen geluiden ‘in de woorden voorbij de bewoonde woorden’, en hij ‘golf[t]de woorden sla[at] pingpong / snel door de zinnen / smeer[t] de woordgewrichten / geef[t] klank aan de keel / tongzoen[t] de vermaakte taal’. Zijn gedichten klinken als muziek en lijken vaak gecomponeerd. 

78 pagina's

Figuratie

Jean-Marie Maes

1973, Orion - Desclée De Brouwer

De dichter schrijft pregnante, strak gestructureerde gedichten over het thema van de dood, naar aanleiding van het overlijden van zijn vader.

56 pagina's

Laatste aanpassing: 3 maanden geleden.
Is dit auteursprofiel onvolledig? Gegevens aanvullen.